ΤΟ «ΥΠΟΓΕΙΟ ΜΠΛΟΥΖ» ΚΑΝΕΙ ΣΤΑΣΗ ΣΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

Η παράσταση του έργου του Πέτερ Χάντκε «Υπόγειο Μπλουζ» (2003), που παρουσιάστηκε με μεγάλη επιτυχία, για πρώτη φορά στην Ελλάδα, από την Εταιρεία Θεάτρου ΜΝΗΜΗ στο θέατρο ΚΥΔΩΝΙΑ στα Χανιά, ταξιδεύει τώρα και σε άλλες πόλεις της Ελλάδος. Μετά τη Λεμεσό της Κύπρου κάνει στάση στη Θεσσαλονίκη στις 9 και 10 Μαΐου συμμετέχοντας στο φεστιβάλ «Θεατρική Άνοιξη» που διοργανώνεται εκεί κάθε χρόνο από την Πειραματική Σκηνή της «ΤΕΧΝΗΣ» και τον Νικηφόρο Παπανδρέου στο θέατρο «Αμαλία».

Το Υπόγειο Μπλουζ, -Ένα δράμα σταθμών- είναι ένα οργισμένο κείμενο ενός από τους πιο ασυμφιλίωτους συγγραφείς, του Πέτερ Χάντκε, σπουδαίου Αυστριακού λογοτέχνη, γνωστού και ως σεναριογράφου μερικών από τις καλύτερες ταινίες του Βιμ Βέντερς (Τα φτερά του έρωτα, Λάθος κίνηση, Η αγωνία του τερματοφύλακα τη στιγμή του πέναλτι). Το έργο του προκαλεί με την στάση του εναντίον της παγκοσμιοποίησης και του καταναλωτισμού. Στη βάση του είναι η ισχυρή σύγκρουση του ατόμου με την κοινωνία, η οποία στο Υπόγειο Μπλουζ συμβαίνει κάτω από τη γη - στη φανταστική διαδρομή ενός μετρό που διασχίζει τον κόσμο όλο.

Το έργο: Ένας εξαγριωμένος άντρας ταξιδεύει με το μετρό. Μπαινοβγαίνει στο συρμό ή, όταν νιώθει στριμωγμένος, κρατιέται γερά από μια χειρολαβή. Η ψυχή και τα νεύρα του δεν είναι απλώς τεντωμένα, πάνε να εκραγούν. Το λιγότερο. Όποιος στέκεται δίπλα του ή ανεβαίνει και κατεβαίνει στους πολλούς σταθμούς από περιφέρεια σε περιφέρεια μιας μητρόπολης - όλοι ανεξαιρέτως οι συνεπιβάτες του μεγαλώνουν απλώς την οργή του, του προκαλούν αηδία. Καλύτερα να είχε μείνει στο σπίτι του. Αλλά γιατί να μείνει αυτός στο σπίτι του; «Όχι, να πάτε εσείς στο σπίτι σας, εσείς. Γιατί επιτέλους δεν μένετε μια φορά, μηδενός εξαιρουμένου και ολημερίς, στα λαγούμια σας και στα καταφύγιά σας;» Η αηδία του με τον κόσμο περιλαμβάνει τα πάντα, όλα τα αντιλαμβάνεται σαν υποκρισία, ψευτιά και ασχήμια, και αυτό τον εξοργίζει ολοένα περισσότερο, αγωνιά, γίνεται κωμικός μες στην παραφορά της αλήθειας του. Επινοεί για μεμονωμένους επιβάτες ιστορίες που απροσδόκητα μετατρέπονται σε ύβρεις. Τους ψέλνει τον εξάψαλμο ώσπου μια επιβάτισσα τον αποστομώνει αρχίζοντας τον αντίλογο δίχως αυτός να βρει την ευκαιρία να ξαναπεί λέξη.

Μετά την Λεμεσό και τη Θεσσαλονίκη, η παράσταση «Υπόγειο Μπλουζ», συνεχίζοντας το ταξίδι της, θα κάνει στάσεις στην Αθήνα, στο Ρέθυμνο στο Ηράκλειο και ίσως και σε μερικές ακόμα πόλεις της Ελλάδος, σε θέατρα και ημερομηνίες που θα ανακοινωθούν σύντομα. Το έργο, ξεκίνησε παραστάσεις στο ΘΕΑΤΡΟ ΚΥΔΩΝΙΑ, επί της οδού Υψηλαντών 12, στα Χανιά, την Παρασκευή 13 Φεβρουαρίου και μέχρι σήμερα απέσπασε εξαιρετικά καλές κριτικές τόσο στον Χανιώτικο όσο και στον Αθηναϊκό τύπο. Ενδεικτικά αναφέρουμε:

«Το «Υπόγειο μπλουζ» του Πέτερ Χάντκε, που παρουσιάζει ο Μιχάλης Βιρβιδάκης σε πανελλήνια πρώτη, αποτελεί μία από τις πλέον γόνιμες προτάσεις της θεατρικής σεζόν, λόγω του κειμένου, της δυσκολίας του και της πρόκλησης της παράστασης. Αυτή τη δυσερμήνευτη φιγούρα του Άγριου Άντρα, φτιαγμένη από τα πιο ρευστά υλικά της δυτικής λογοτεχνίας, αντιμετωπίζει ο Μιχάλης Βιρβιδάκης σε μια αξέχαστη ερμηνεία. Η παράσταση μας επιβραβεύει με την ένταση, το πάθος και την εκρηκτικότητά της, με την παρουσία του τρελού και προφήτη.»

Του ΓΡΗΓΟΡΗ ΙΩΑΝΝΙΔΗ, ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ - 23/02/2009

«Θέατρο! Αχ, Θέατρο, Θέατρο επιτέλους! Για το συγκεκριμένο όμως θεατρικό έργο υπάρχει ένα πρόβλημα: Η μία φορά ΔΕΝ φτάνει! Όταν ο θεατρικός λόγος αναδεύεται με τον ποιητικό και, όλο αυτό βγαίνει προς τα έξω από το σώμα, την φωνή, και την υποκριτική δεινότητα του Μιχάλη Βιρβιδάκη, έχω κάθε λόγο να σημειώνω, να αναφωνώ: ''Αχ, Θέατρο, Θέατρο επιτέλους!'' και ναι, να θέλω να το... ξαναδώ!... Κυρίες μου και Κύριοι αυτό το έργο πρέπει να το δείτε οπωσδήποτε!

του Ντίνου Καγιά, ΧΑΝΙΩΤΙΚΑ ΝΕΑ, 21/2/2009

Αυτές τις μέρες βρίσκομαι στα Χανιά. Τα Χανιά από παλιά είναι μια πόλη με κουλτούρα και είναι ίσως από τις ελάχιστες, αν όχι η μοναδική επαρχιακή πόλη, που διαθέτει και μόνιμη μη κρατική θεατρική σκηνή. Σε αυτό το θέατρο έχω δει το 2003 την ΟΛΕΑΝΝΑ του Ντεϊβιντ Μάμετ και το 2007 την Περίπτωση Φράντσα της Ινγκεμποργκ Μπάχμαν. Και οι δύο παραστάσεις ήσαν υψηλού επιπέδου αλλά η παράσταση που είδα χθες το βράδυ με τον ίδιο τον δημιουργό του θεάτρου, Μιχάλη Βιρβιδάκη, ήταν εξαιρετική. Το έργο του Πέτερ Χάντκε Υπόγειο Μπλούζ, που παίζεται για πρώτη φορά στην Ελλάδα, είναι ουσιαστικά ένας συγκλονιστικός μονόλογος ενός ανθρώπου μεταξύ των διαδοχικών στάσεων ενός μετρό. Ο Βιρβιδάκης, καταφέρνει να πλάσει μοναδικά την εικόνα ενός εξοργισμένου άνδρα με όλες τις ψυχολογικές του μεταπτώσεις από την καταγγελία των πάντων μέχρι την απόγνωση του για τα πάντα.

atheofobos, (Blog), 1 Μαρτίου 2009

Το «Υπόγειο Μπλουζ» του Πέτερ Χάντκε παίζεται σε μετάφραση Γιώτας Λαγουδάκου, σκηνοθεσία και εικαστική αντίληψη Μιχάλη Βιρβιδάκη και Μαρίας Μπαλαντίνου, σύνθεση ήχων Δημήτρη Ιατρόπουλου και μουσική επιμέλεια Λίλας Τρουλλινού. Παίζουν οι ηθοποιοί Μιχάλης Βιρβιδάκης (Άγριος άντρας), Νίκη Μιχαλούδη (Άγρια γυναίκα) και Μαρία Μπαλαντίνου (φωνή που ακούγεται από τα μεγάφωνα των σταθμών).

Η παράσταση συνοδεύεται από πρόγραμμα-βιβλίο με τη μετάφραση του έργου, την εργογραφία του συγγραφέα, κριτικές από το διεθνή τύπο, ένα κείμενο της φιλολόγου Λίλας Τρουλλινού με έμφαση στη στάση του Πέτερ Χάντκε στον πόλεμο της Γιουγκοσλαβίας, φωτογραφικό υλικό κ.α.

Το «Υπόγειο μπλουζ» (Untertagblues), ανέβηκε το 2003 από τον Luc Bondy στο Burgtheater της Βιέννης και λίγες μέρες αργότερα στη Γερμανία από τον Claus Peymann, στο Berliner Ensemble. Στην Ελλάδα ανεβαίνει στη σκηνή για πρώτη φορά.

Επιστροφή