ΔΕΚΑΠΕΝΤΕ ΧΡΟΝΙΑ ΘΕΑΤΡΟ ΣΤΑ ΧΑΝΙΑ

2000-2015

 

2000 Ως ο λάβδανος του Μυλοποτάμου και της Ίδης ο δίκταμος
2001 Ο Εραστής, Χάρολντ Πίντερ
2002 Ολεάννα, Ντέϊβιντ Μάμετ
2003 Τέλος του Παιχνιδιού, Σάμουελ Μπέκετ
2004 Πριν την Αποχώρηση, Τόμας Μπέρνχαρντ
2005 Το Βρακί, Καρλ Στέρνχαϊμ
2005 Τρεις ασήμαντες ιστορίες χωρίς συμπέρασμα, Αντόνιο Ταμπούκι
2006 Ο αναμορφωτής του κόσμου, Τόμας Μπέρνχαρντ
2006 Τις νύχτες που κατεβαίνω στα όνειρα, Ελένη Μαρινάκη
2007 Η Περίπτωση Φράντσα, Ίνγκεμποργκ Μπάχμαν
2007 Το σκοτεινό μας υπόγειο, Γιώργης Μανουσάκης
2008 Και δεν θα χωρίσουμε ποτέ, Γιον Φόσσε
2008 Τζάμια φιμέ, Λεωνίδας Κακάρογλου
2009 Υπόγειο μπλουζ, Πέτερ Χάντκε
2009 Το μήνυμα, Αργύρης Χιόνης
2009 Βροχή δωματίου,  Αργύρης Χιόνης
2010 Αγρυπνία, μέρος Α, Λαρς Νουρέν
2010 Τα κτίσματα, Αριστείδης Αντονάς
2011 Αγρυπνία, μέρος Β, Λαρς Νουρέν
2012 Αγρυπνία, ολόκληρο το έργο του Λαρς Νουρέν
2012 Το Συμβάν, Τζον Κλάνσι
2012 Ακίνητος στου ποταμού την κοίτη, Αργύρης Χιόνης
2012 Ζητούν τον κύριο Πιραντέλλο στο τηλέφωνο, Αντόνιο Ταμπούκι
2013 Αστερισμοί, Νικ Πέϊν
2014 Ένα αλλιώτικο καλοκαίρι, Μάικ Κένι

2014 Μαρία Μαγδαληνή ή η σωτηρία, Μαργκερίτ Γιουρσενάρ

 

 

 

Είπαν για τις παραστάσεις μας:

ΣΩΤΗΡΙΑ ΜΑΤΖΙΡΗ

Μια πολύτιμη πνευματική διέξοδος στα αδιέξοδα της επαρχίας.

ΠΕΤΡΟΣ ΜΑΡΚΑΡΗΣ

Στην επαρχία σήμερα υπάρχουν εξαιρετικά αξιόλογες προσπάθειες όσον αφορά το σύγχρονο θέατρο με πιο χαρακτηριστική αυτή που καταβάλει ο θεατρικός οργανισμός Μνήμη στο θέατρο Κυδωνία. Σε επίπεδο θεατρικής εργασίας και πρωτοβουλίας είναι η πιο οργανωμένη, η πιο αποτελεσματική  και ενδιαφέρουσα σε ολόκληρη την Ελλάδα.

ΓΡΗΓΟΡΗΣ ΙΩΑΝΝΙΔΗΣ

Το καμάρι των Χανίων -ίσως το μόνο «θέατρο τέχνης» εκτός κέντρου και συμπρωτεύουσας- θα αποτελούσε σε άλλα κράτη και υπουργεία πολιτισμού μοντέλο καλλιτεχνικής πρωτοβουλίας της περιφέρειας. Θα συγκέντρωνε κόσμο από την πρωτεύουσα, που θα έσπευδε να δει τι ακριβώς συμβαίνει. Τι κάνουμε αντ' αυτού;

ΓΙΩΡΓΗΣ ΜΑΝΟΥΣΑΚΗΣ

Ο Μιχάλης Βιρβιδάκης, εμψυχωτής και σκηνοθέτης του Θεάτρου Κυδωνία προχωρεί στα τέσσερα αυτά χρόνια πραγματοποιώντας ένα θεατρικό όραμα, χωρίς υποχωρήσεις και συμβιβασμούς.

ΣΠΥΡΟΣ ΠΑΓΙΑΤΑΚΗΣ

Άραγε θα μπορούσε να χαρακτηρίσει κανείς την παράσταση αυτή ως αντάξια και της αθηναϊκής σκηνής; Ασφαλώς και όχι. Ήταν πολύ καλύτερη από τον - ας τον πούμε έτσι - πρωτευουσιάνικο μέσο όρο.

ΓΙΩΡΓΟΣ ΒΙΔΑΛΗΣ

Ευχάριστη έκπληξη ν' ανακαλύπτεις «εκτός των τειχών», στα Χανιά της Κρήτης, ένα θεατράκι 50 θέσεων με τα εχέγγυα του καλού γούστου.

ΑΝΤΟΝΙΟ ΤΑΜΠΟΥΚΙ

Είμαι πάρα πολύ ευτυχής που ο Μιχάλης και οι ηθοποιοί του δώσανε φωνή και σώμα στη γραφή μου. Συνήθως η γραφή είναι βουβή. Όταν αποκτήσει σώμα και φωνή γίνεται ζωή. Ερμηνείες εξαιρετικές. Μου άρεσε αυτή η δύναμη της φωνής.

ΑΝΤΑΙΟΣ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΙΔΗΣ

Άλλο να επιχορηγείς ένα θίασο σαν αυτό του Βιρβιδάκη που διακινδυνεύει κάθε χρόνο προτείνοντας Πεσσόα και Χάντκε (αντί για Ψαθά, όπως συνήθως συμβαίνει) σε μια επαρχιακή πόλη, κι άλλο να επιχορηγείς ακόμα και έξοχες παραστάσεις που όμως στην πρεμιέρα τους μπορούν και μαζεύουν όλη την κοσμική ή καλλιτεχνική Αθήνα. Η επιχορήγηση πρέπει να έχει τα στοιχεία της επιλογής και της ανάγκης, κι όχι της υποχρέωσης και της επαναληπτικότητας...

ΝΟΝΑ ΜΟΛΕΣΚΗ

Όσοι είδαν τη φιλοξενούμενη στον Τεχνοχώρο παραγωγή της Εταιρείας Θεάτρου Μνήμη από τα Χανιά, γνώρισαν ένα πολύ (μα πολύ!) ενδιαφέρον θεατρικό κείμενο του Πέτερ Χάντκε, το «Υπόγειο Μπλουζ», και έναν πολύ (μα πολύ!) καλό ηθοποιό, τον Μιχάλη Βιρβιδάκη.

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΑΝΤΩΝΑΚΑΚΗΣ

Τα Χανιά οφείλουν να τιμούν παρόμοιες προσπάθειες που κρατούν άσβεστη την προσφορά τους στον πολιτισμό της Κρήτης και της χώρας.

ΑΡΙΣΤΕΑ ΕΛΛΗΝΟΥΔΗ

Η Εταιρεία Θεάτρου Μνήμη είναι μια ομάδα με μόνιμη παρουσία και ποιοτική θεατρική προσφορά σε μια σχεδόν «ακριτική» περιφέρεια, στα Χανιά της Κρήτης.

ΑΡΓΥΡΗΣ ΧΙΟΝΗΣ

Ήρθα με φοβερό τρακ. Φεύγω ενθουσιασμένος. Όλοι οι συντελεστές της παράστασης ήταν συγκλονιστικοί. Ένα νεκρό κείμενο μίλησε. Ευχαριστώ από καρδιάς.   

Επιστροφή